قاعده کلاسیک عکاسی ایجاد پندار است: پندار ژرفنا. فرض وجود حجم، فضا و حقیقت گرداگرد عکس، ادامهٔ حضور. این ژرفنای پندارگون را ((واقعیت)) می‌خوانیم. اما عکس هیچ نیست، مگر سطحی که می‌بینیم. واقعیتی محدود به قاب، زن جوان کنار فرشته ایستاده است و او را نمی‌بیند. فرشته در سینما، همخوان با گوهر این هنر هم هست و نیست. در عکس، اما هست. از راه عکس چگونه بدانم که او هم هست و هم نیست؟

بابک احمدی/تصاویر دنیای خیالی/نشر مرکز
عکس: نمایی از فیلم بهشت بر فراز برلین اثر ویم وندرس